Χωρίς επιστροφή στη δραχμή
Του Αλέξανδρου Κάντζη
Το αρχικό λάθος συγκρότησης της Ευρωζώνης, με κοινό νόμισμα χωρίς να έχει προηγηθεί η δημοσιονομική και πολιτική ένωση, δημιούργησε αξεπέραστα προβλήματα χρέους των ελλειμματικών οικονομιών του Νότου, με αποτέλεσμα μεγάλα επιτόκια δανεισμού για τις οικονομίες αυτές, και εφαρμογή μνημονίων που αγνοούν τους ανθρώπους κοιτάζοντας νούμερα και δείκτες.
Για να επιβιώσουμε ως κοινωνία και οικονομία, χρειαζόμαστε να βρούμε μια λύση με δυνατότητα πολύ σύντομης, σχεδόν άμεσης εφαρμογής, ως αυτή που προτείνεται εδώ.
Οι εναλλακτικές προτάσεις και τα σενάρια είναι πολλά, ευρω-ομόλογα, “έκδοση χρήματος" από την ΕΚΤ, διαχωρισμός κρατικών χρεών σε αποδεκτά (δηλαδή ως 60% του ΑΕΠ) και υπερβάλλοντα (δηλαδή τα άνω του 60% του ΑΕΠ), έκδοση δεύτερου εσωτερικού νομίσματος (με στόχο την δραματική υποτίμηση του) και πολλά άλλα.
Οι ακραίες λύσεις είναι: ή να μείνουμε, πάσει θυσία, στο ευρώ παραβλέποντας την τεράστια ανεργία και την έλλειψη ορατού τέλους στην απίστευτη ύφεση, παλεύοντας με ένα σκληρό νόμισμα δίχως άλλη δυνατότητα πλην της ραγδαίας εσωτερικής υποτίμησης που μεγαλώνει αντί να λύνει τα προβλήματα, ή έξοδος από το ευρώ, επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, ταχεία υποτίμηση, και αβέβαιο μέλλον με άγνωστες εξελίξεις.
Η λύση1 που προτείνουμε εδώ συνίσταται στο να δοθεί η δυνατότητα σε κάθε κράτος-μέλος της Ευρωζώνης με μεγάλο χρέος, να εκδώσει ένα Συμπληρωματικό Νόμισμα (ΣΝ), (Complementary Currency - CC), μόνον εσωτερικής κυκλοφορίας,με την μορφή ενός χαμηλότοκου ομολόγουκαλυμμένου με πάγιες αξίες, έτσι ώστε να μην προσμετρηθεί στο υπάρχον, υπόλοιπο χρέος του! Το ομόλογο αυτό, θα πρέπει να γίνεται δεκτό και για την πληρωμή φορολογικών και άλλων οφειλών προς το δημόσιο.
Η Ελλάδα θα μπορέσει έτσι να εκδώσει ομόλογα εσωτερικής κυκλοφορίας καλυμμένα από ΝΕΕΣ αξίες τις οποίες μπορεί να δημιουργήσει επί τούτου, π.χ. μεγάλα ενεργειακά (ΑΠΕ) και τουριστικά projects, και όχι από τις έτοιμες υπάρχουσες αξίες, δηλαδή φιλέτα γης, προϋπάρχουσες ενεργειακές μονάδες κλπ. οι οποίες δεν έχουν σημαντική αποτίμηση με την απαξίωση που υπάρχει σήμερα.
Το ποσό των ομολόγων αυτών πρέπει να είναι ένα σημαντικό ποσοστό 40% - 45% του ΑΕΠ της κάθε προβληματικής χώρας. Για την Ελλάδα θα πρέπει να εκδοθεί πιθανόν στο ύψος των 80-90 δις ευρώ.
Η εξυπηρέτηση των ομολόγων αυτών δεν θα χρειαστεί να επιβαρύνει τους φορολογουμένους των πλουσίων, πλεονασματικών κρατών, ούτε θα χρειαστεί έτσι να φαίνεται ότι αυτοί σηκώνουν το βάρος της εγγύησης των χρεών των αδυνάτων μελών της ευρωζώνης.
Σημαντικότερα, δεν θα βαρύνουν ούτε τους φορολογούμενους των προβληματικών χωρών, διότι θα σχεδιαστούν έτσι τα ομόλογα αυτά, που να αυτοεξυπηρετούνται από τα εισοδήματα που θα δημιουργήσουν οι επενδύσεις τις οποίες καλούνται να χρηματοδοτήσουν με αυτό το “συμπληρωματικό νόμισμα”.
Η εφαρμογή της πρότασης αυτής έχει πολλά παράπλευρα πλεονεκτήματα.
Η διάρκεια των ομολόγων θα είναι ως και 10 χρόνια ή όσα θα χρειαστούν για να ολοκληρωθεί η πολιτική και οικονομική ένωση της Ευρώπης, χωρίς την οποία η νομισματική ένωση έχει αξεπέραστες αδυναμίες, όπως βιώνουμε στην πράξη.
Η απόδοση αυτών των εσωτερικών ομολόγων είναι σκόπιμο να είναι χαμηλή, 1%-1,5% και η "εξόφληση" τους να γίνει μέσω της ανάπτυξης που θα δημιουργήσει η κυκλοφορία του συμπληρωματικού αυτού νομίσματος με την μορφή ομολόγου.
Κάθε χρόνο προβλέπεται να υπάρχει η δυνατότητα να αποσύρεται ένα ποσοστό του ομολόγου, ώσπου να επιστρέψει η οικονομία στη σταθερότητα.
Με τα ομόλογα αυτά θα χρηματοδοτηθούν τρεις δομικές για το σύστημα οικονομικές ενότητες.
Α) Αναπτυξιακά έργα υποδομών: έτσι θα δυναμώσει γρήγορα η εσωτερική οικονομία και θα δημιουργηθούν πολλές θέσεις εργασίας. Λόγω της εσωτερικής κυκλοφορίας δεν θα ευνοούνται οι εισαγωγές και θα δοθεί ο απαραίτητος χρόνος προσαρμογής, των κρατών αυτών, για την Ευρωπαϊκή ενοποίηση χωρίς να αιμορραγούν από μικρούς ή μεγάλους τόκους για ευρω-ομόλογα ή δάνεια από τις διεθνείς αγορές.
Β) Αποκατάσταση μισθών και συντάξεων: τα χαμηλότοκα ομόλογα θα διατίθενται από τα κράτη στους πολίτες για αποκατάσταση μισθών και συντάξεων ως εσωτερικό συμπληρωματικό νόμισμα (ΣΝ). Τα κράτη δεν έχουν τη δυνατότητα να “τυπώσουν” ευρώ ανεξάρτητα από την ΕΚΤ. Η έκδοση έντοκων ομολόγων, όμως, έχει πραγματοποιηθεί πολλές φορές στο παρελθόν και χωρίς πρόβλημα.
Η αποκατάσταση των μισθών και συντάξεων, λόγω της εσωτερικής κυκλοφορίας, δεν θα δημιουργήσει πληθωριστικές πιέσεις και εάν οι αξίες με τις οποίες θα είναι καλυμμένο το ΣΝ είναι ισχυρές, η αξία θα διατηρείται ίση με το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, το ευρώ, με μεγάλη πιθανότητα να αποκτήσει και μεγαλύτερη αξία.
Σημαντικό εδώ είναι να αναφερθεί, ότι όπως καταδεικνύει ο πολλαπλασιαστής του οικονομικού αποτελέσματος της φορολόγησης στην Ελλάδα, που είναι άνω της μονάδας, χάρη σε αυτό το χαρακτηριστικό η μερική πληρωμή της διαφοράς μισθών και συντάξεων ως την αποκατάστασή τους, θα είναι αυτοχρηματοδοτούμενη μετά την αρχική ένεση ρευστότητας και διαθεσίμων.
Γ) Ανακεφαλαιοποίηση της ιδιωτικής οικονομίας: Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, που βαρύνει το κρατικό χρέος, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα καλύψει μόνον τις ζημιές από το PSI και τα μη-εξυπηρετούμενα δάνεια που έχουν εκτοξευθεί λόγω της βαθιάς εξαετούς ύφεσης. Είναι σχεδόν απίθανο έστω και μέρος αυτών των χρημάτων να βρει το δρόμο του προς την παραγωγική οικονομία.
Επιπλέον, το 85% των Ελληνικών επιχειρήσεων είναι στο κόκκινο λόγω ύφεσης, με άθλιους δείκτες και τραπεζική εικόνα, ως φυσικό παρεπόμενο της ίδιας της κρίσης. Οι όροι πιθανού μελλοντικού δανεισμού με τέτοιους δείκτες θα τις καθιστούσαν εκ προοιμίου μη-βιώσιμες, δίνοντάς τους απλώς μια αναστολή θανάτου. Εκείνες οι ελάχιστες επιχειρήσεις που θα μπορούν τότε να δανειστούν, με εμπράγματες εξασφαλίσεις και επιτόκια υπερδεκαπλάσια από εκείνα των ανταγωνιστών τους στις οικονομίες του Ευρωπαϊκού βορά, τί μέλλον θα μπορούσαν να έχουν; Αν μπορούν να επιβιώσουν θα το κάνουν χωρίς δανεισμό, και άρα ελλείψει επενδύσεων, ή με μετανάστευση όπως ήδη ξεκίνησαν να κάνουν μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις.
Η ανάπτυξη που ευαγγελίζεται το πολιτικό προσωπικό θα αργήσει πολύ. Η Citi λέγει ότι η ανάπτυξη στην Ελλάδα, αναβάλλεται μέχρι το 2016 (αν δεν αναβληθεί ξανά)! Αυτό σημαίνει άλλα τρία τουλάχιστον χρόνια μαύρης ύφεσης στα ήδη έξι, δηλαδή συνέχισης της κατρακύλας της οικονομίας, με την ανεργία ήδη στα 2.000.000 περίπου, ή σχεδόν το 30% του εργατικού δυναμικού της χώρας παροπλισμένο. Είναι απίθανο ως τότε να έχουν επιζήσει Ελληνικές επιχειρήσεις, πλην όσων είναι μονοπωλιακές και σχετίζονται με την απόλυτη επιβίωση. Με τις παρούσες προοπτικές, η έλευση της δραχμής είναι σχεδόν νομοτελειακή.
Το ΣΝ μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την ανακεφαλαιοποίηση νομικών προσώπων (αγροτικών, μεταποιητικών, τεχνικών, ξενοδοχειακών και άλλων επιχειρήσεων) και να βοηθήσει να βγει ο βραχνάς από τον λαιμό των επιχειρήσεων αυτών.
Αν πρόκειται να υπάρξει ανάπτυξη στον ορατό χρονικό ορίζοντα, αυτή θα έρθει μόνο με συμπληρωματικά εργαλεία στα ήδη υπάρχοντα. Τα υπάρχοντα είναι ανεπαρκή για να την στηρίξουν. Χωρίς νέες δραστικές παρεμβάσεις νομισματικού τύπου, όπως αυτή που περιγράφουμε, η αποτυχία είναι εξασφαλισμένη.
Η επιβίωση αυτών των επιχειρήσεων μπορεί να υποστηριχθεί με την Αύξηση του Μετοχικού Κεφαλαίου (ΑΜΚ) τους, τόσου που να καλύπτει οφειλές σε τράπεζες και ταμεία και η οποία θα κατευθυνθεί άμεσα σε αυτά, μετά από την υποβολή ενός αναπτυξιακού Business Plan. Κύριο στοιχείο προτεραιότητας της διάσωσης θα πρέπει να είναι όχι μόνο η διατήρηση, αλλά και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και με την πιθανή προϋπόθεση επιχειρηματικών συγχωνεύσεων για την άμεση δημιουργία μεγαλύτερων, βιώσιμων μονάδων με οικονομίες κλίμακας!
Έτσι θα διασωθούν, έμμεσα και οι τράπεζες και τα ταμεία και θα αποφύγουμε μια γενική κατάρρευση.
Οι σημερινές προτάσεις των τραπεζών για ρυθμίσεις δανείων με νέους τόκους από 10,5 ως 11,75% είναι εξωπραγματικές και οδηγούν σε βέβαιο αφανισμό την ιδιωτική οικονομία
Η ΑΜΚ θα γίνει με την εκχώρηση πλειοψηφικού πακέτου προνομιούχων μετοχών μετά ψήφου, υπέρ εταιρειών ειδικού σκοπού (για ομάδες ομοειδών εταιρειών, πχ ξενοδοχειακών, αγροτικών, κτηνοτροφικών και άλλων) που θα διακρατεί τις μετοχές για ένα εύλογο διάστημα 6-10 ετών, ελέγχοντας τα οικονομικά και επιβλέποντας την υλοποίηση του Business Plan.
Η επιβλεψη της διαχείρισης αυτών των εταιρειών (funds) θα ανατεθεί στις τράπεζες, μέσα στο πλαίσιο της συνολικής ρύθμισης, χωρίς να απαιτηθεί καμία νέα πρόσληψη! Είναι απραίτητη η πλήρης αποφυγή του αποτυχημένου μοντέλου των παλαιών προβληματικών επιχειρήσεων με τα δεκάδες κομματικά στελέχη.
Εάν δεν πραγματοποιούνται τα προβλεπόμενα από το Business Plan, οι μετοχές (το πλειοψηφικό πακέτο) θα πωλούνται σε άλλα παρεμφερή επιτυχημένα σχήματα εταιρειών με σκοπό την δημιουργία ακόμη μεγαλύτερων, ανταγωνιστικά πιο βιώσιμων επιχειρήσεων, επιτυγχάνοντας νέες, προφανείς, οικονομίες κλίμακας και αλλαγή του management των επιχειρήσεων αυτών.
Η ανάκαμψη της οικονομίας θα είναι ραγδαία, θα σωθούν π.χ. τα ξενοδοχεία μας που αποτελούν τον κορμό της οικονομίας μας, και κινδυνεύουν σήμερα να ξεπουληθούν σε vulture funds (κοράκια) στο βωμό της ανύπαρκτης "ανάπτυξης" και θα δοθεί η δυνατότητα σε χιλιάδες μικροεπιχειρηματίες και βιοτέχνες, που αποτελούν τον κορμό της οικονομίας να ασχοληθούν παραγωγικά με την ανάπτυξη και την δημιουργία θέσεων εργασίας συνεργαζόμενοι, αντί να τρέχουν πελαγωμένοι από ταμείο σε ταμείο και από τράπεζα σε τράπεζα.
Με την κυκλοφορία του συμπληρωματικού νομίσματος (ΣΝ) με την μορφή χαμηλότοκου ομολόγου, δεν θα υπάρχουν αρνητικές επιπτώσεις.
Είναι προφανές ότι τα spreads, όλων των ελλειμματικών κρατών, θα ελαχιστοποιηθούν, λόγω αυτής της εκτονωτικής βαλβίδας στις χρηματοδοτικές πιέσεις των κρατικών προϋπολογισμών, με ταυτόχρονη αποφυγή της υπερφορολόγησης.
Η έμμεση, προσωρινή δημιουργία παράλληλου συμπληρωματικού νομίσματος, ίσου όμως σε αξία με το ευρώ και με παρόμοια ονομασία π.χ. spaineuro, italeuro και άλλα, δεν θα αποξενώσει τους πολίτες από τη χρήση του κοινού νομίσματος, ενώ θα εξομαλύνει την αρχικά ατελή δημιουργία της ευρωζώνης και θα δοθεί στα κράτη αυτό που είναι πραγματικά επιτακτικό, δηλαδή χρόνος προσαρμογής!
Εάν κάποιοι κανονισμοί κάνουν δύσκολη την εφαρμογή του σχεδίου, είναι εύκολο να προσαρμοσθούν και να αλλάξουν οι κανονισμοί, αντί να αυτοκτονούν άνθρωποι και να καθυστερεί η ανάκαμψη και να αυξάνει εφιαλτικά η ανεργία σε όλη την Ευρώπη.
Η κρίση στην Κύπρο, μας έδειξε ότι όλα γίνονται, ακόμα και αυτά που τα θεωρούσαμε αδιανόητα.
Είναι υποχρέωση για τους πολιτικούς απέναντι στους Λαούς που εκπροσωπούν να βγάλουν γρήγορα την Ελλάδα και τον υπόλοιπο Νότο από το σπιράλ του θανάτου και να δώσουν λύσεις που χωρίς ρευστότητα είναι ανέφικτες. Αυτό αντί να συμμετέχουν στην διαπάλη ανάμεσα στις ελίτ διαφόρων περιοχών της Ευρώπης, όπου στη μάχη των βουβαλιών, τα βατράχια τσαλαπατιούνται. Η απόφαση είναι στα χέρια τους, αν θα μείνουν στην ιστορία ως αναφορές ανεπάρκειας, ή επωνύμως ως δυνάμεις εξέλιξης και προόδου.
Καλό είναι να ακούσουν τους φόβους του Γιουνκέρ, που λέει ότι ίσως ακόμα και η ειρήνη κινδυνεύει στην Ευρώπη με τις καταστροφικές για τον ανθρώπινο παράγοντα δρομολογήσεις που στηρίζουν. Οι Λαοί βρίσκουν τον τρόπο και πάντα εκδικούνται. Η ανέλιξη των φωνών των άκρων είναι προάγγελος των επερχόμενων εξελίξεων, με τη ρότα που σήμερα έχει πάρει η Ευρώπη.
Οι ευρωπαϊκοί Λαοί απαιτούν η Ευρώπη να ξαναγίνει παγκόσμιος πρωτοπόρος ευημερίας, ανάπτυξης και κοινωνικών κατακτήσεων. Χωρίς ψευδείς διαχωρισμούς, βορείων-νοτίων, εργατικών και τεμπέληδων, ικανών και ανίκανων.
Η οικονομία υπάρχει για τους ανθρώπους και όχι οι άνθρωποι για την οικονομία. Ο Πρωταγόρας είπε πριν 2,5 χιλιάδες χρόνια “μέτρον πάντων χρημάτων άνθρωπος”. Όχι το ανάποδο.
Οφείλουν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί να ενδιαφερθούν ξανά για τους Λαούς της Ευρώπης και να δώσουν λύσεις!
Ακούει κανείς;
alexanderkantzis@gmail.com
1Για την παραπάνω πρόταση, οιΔημιουργικοί Πολίτες έχουν εκπονήσει λεπτομερή μελέτη.
Το αρχικό λάθος συγκρότησης της Ευρωζώνης, με κοινό νόμισμα χωρίς να έχει προηγηθεί η δημοσιονομική και πολιτική ένωση, δημιούργησε αξεπέραστα προβλήματα χρέους των ελλειμματικών οικονομιών του Νότου, με αποτέλεσμα μεγάλα επιτόκια δανεισμού για τις οικονομίες αυτές, και εφαρμογή μνημονίων που αγνοούν τους ανθρώπους κοιτάζοντας νούμερα και δείκτες.
Για να επιβιώσουμε ως κοινωνία και οικονομία, χρειαζόμαστε να βρούμε μια λύση με δυνατότητα πολύ σύντομης, σχεδόν άμεσης εφαρμογής, ως αυτή που προτείνεται εδώ.
Οι εναλλακτικές προτάσεις και τα σενάρια είναι πολλά, ευρω-ομόλογα, “έκδοση χρήματος" από την ΕΚΤ, διαχωρισμός κρατικών χρεών σε αποδεκτά (δηλαδή ως 60% του ΑΕΠ) και υπερβάλλοντα (δηλαδή τα άνω του 60% του ΑΕΠ), έκδοση δεύτερου εσωτερικού νομίσματος (με στόχο την δραματική υποτίμηση του) και πολλά άλλα.
Οι ακραίες λύσεις είναι: ή να μείνουμε, πάσει θυσία, στο ευρώ παραβλέποντας την τεράστια ανεργία και την έλλειψη ορατού τέλους στην απίστευτη ύφεση, παλεύοντας με ένα σκληρό νόμισμα δίχως άλλη δυνατότητα πλην της ραγδαίας εσωτερικής υποτίμησης που μεγαλώνει αντί να λύνει τα προβλήματα, ή έξοδος από το ευρώ, επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, ταχεία υποτίμηση, και αβέβαιο μέλλον με άγνωστες εξελίξεις.
Η λύση1 που προτείνουμε εδώ συνίσταται στο να δοθεί η δυνατότητα σε κάθε κράτος-μέλος της Ευρωζώνης με μεγάλο χρέος, να εκδώσει ένα Συμπληρωματικό Νόμισμα (ΣΝ), (Complementary Currency - CC), μόνον εσωτερικής κυκλοφορίας,με την μορφή ενός χαμηλότοκου ομολόγουκαλυμμένου με πάγιες αξίες, έτσι ώστε να μην προσμετρηθεί στο υπάρχον, υπόλοιπο χρέος του! Το ομόλογο αυτό, θα πρέπει να γίνεται δεκτό και για την πληρωμή φορολογικών και άλλων οφειλών προς το δημόσιο.
Η Ελλάδα θα μπορέσει έτσι να εκδώσει ομόλογα εσωτερικής κυκλοφορίας καλυμμένα από ΝΕΕΣ αξίες τις οποίες μπορεί να δημιουργήσει επί τούτου, π.χ. μεγάλα ενεργειακά (ΑΠΕ) και τουριστικά projects, και όχι από τις έτοιμες υπάρχουσες αξίες, δηλαδή φιλέτα γης, προϋπάρχουσες ενεργειακές μονάδες κλπ. οι οποίες δεν έχουν σημαντική αποτίμηση με την απαξίωση που υπάρχει σήμερα.
Το ποσό των ομολόγων αυτών πρέπει να είναι ένα σημαντικό ποσοστό 40% - 45% του ΑΕΠ της κάθε προβληματικής χώρας. Για την Ελλάδα θα πρέπει να εκδοθεί πιθανόν στο ύψος των 80-90 δις ευρώ.
Η εξυπηρέτηση των ομολόγων αυτών δεν θα χρειαστεί να επιβαρύνει τους φορολογουμένους των πλουσίων, πλεονασματικών κρατών, ούτε θα χρειαστεί έτσι να φαίνεται ότι αυτοί σηκώνουν το βάρος της εγγύησης των χρεών των αδυνάτων μελών της ευρωζώνης.
Σημαντικότερα, δεν θα βαρύνουν ούτε τους φορολογούμενους των προβληματικών χωρών, διότι θα σχεδιαστούν έτσι τα ομόλογα αυτά, που να αυτοεξυπηρετούνται από τα εισοδήματα που θα δημιουργήσουν οι επενδύσεις τις οποίες καλούνται να χρηματοδοτήσουν με αυτό το “συμπληρωματικό νόμισμα”.
Η εφαρμογή της πρότασης αυτής έχει πολλά παράπλευρα πλεονεκτήματα.
Η διάρκεια των ομολόγων θα είναι ως και 10 χρόνια ή όσα θα χρειαστούν για να ολοκληρωθεί η πολιτική και οικονομική ένωση της Ευρώπης, χωρίς την οποία η νομισματική ένωση έχει αξεπέραστες αδυναμίες, όπως βιώνουμε στην πράξη.
Η απόδοση αυτών των εσωτερικών ομολόγων είναι σκόπιμο να είναι χαμηλή, 1%-1,5% και η "εξόφληση" τους να γίνει μέσω της ανάπτυξης που θα δημιουργήσει η κυκλοφορία του συμπληρωματικού αυτού νομίσματος με την μορφή ομολόγου.
Κάθε χρόνο προβλέπεται να υπάρχει η δυνατότητα να αποσύρεται ένα ποσοστό του ομολόγου, ώσπου να επιστρέψει η οικονομία στη σταθερότητα.
Με τα ομόλογα αυτά θα χρηματοδοτηθούν τρεις δομικές για το σύστημα οικονομικές ενότητες.
Α) Αναπτυξιακά έργα υποδομών: έτσι θα δυναμώσει γρήγορα η εσωτερική οικονομία και θα δημιουργηθούν πολλές θέσεις εργασίας. Λόγω της εσωτερικής κυκλοφορίας δεν θα ευνοούνται οι εισαγωγές και θα δοθεί ο απαραίτητος χρόνος προσαρμογής, των κρατών αυτών, για την Ευρωπαϊκή ενοποίηση χωρίς να αιμορραγούν από μικρούς ή μεγάλους τόκους για ευρω-ομόλογα ή δάνεια από τις διεθνείς αγορές.
Β) Αποκατάσταση μισθών και συντάξεων: τα χαμηλότοκα ομόλογα θα διατίθενται από τα κράτη στους πολίτες για αποκατάσταση μισθών και συντάξεων ως εσωτερικό συμπληρωματικό νόμισμα (ΣΝ). Τα κράτη δεν έχουν τη δυνατότητα να “τυπώσουν” ευρώ ανεξάρτητα από την ΕΚΤ. Η έκδοση έντοκων ομολόγων, όμως, έχει πραγματοποιηθεί πολλές φορές στο παρελθόν και χωρίς πρόβλημα.
Η αποκατάσταση των μισθών και συντάξεων, λόγω της εσωτερικής κυκλοφορίας, δεν θα δημιουργήσει πληθωριστικές πιέσεις και εάν οι αξίες με τις οποίες θα είναι καλυμμένο το ΣΝ είναι ισχυρές, η αξία θα διατηρείται ίση με το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, το ευρώ, με μεγάλη πιθανότητα να αποκτήσει και μεγαλύτερη αξία.
Σημαντικό εδώ είναι να αναφερθεί, ότι όπως καταδεικνύει ο πολλαπλασιαστής του οικονομικού αποτελέσματος της φορολόγησης στην Ελλάδα, που είναι άνω της μονάδας, χάρη σε αυτό το χαρακτηριστικό η μερική πληρωμή της διαφοράς μισθών και συντάξεων ως την αποκατάστασή τους, θα είναι αυτοχρηματοδοτούμενη μετά την αρχική ένεση ρευστότητας και διαθεσίμων.
Γ) Ανακεφαλαιοποίηση της ιδιωτικής οικονομίας: Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, που βαρύνει το κρατικό χρέος, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα καλύψει μόνον τις ζημιές από το PSI και τα μη-εξυπηρετούμενα δάνεια που έχουν εκτοξευθεί λόγω της βαθιάς εξαετούς ύφεσης. Είναι σχεδόν απίθανο έστω και μέρος αυτών των χρημάτων να βρει το δρόμο του προς την παραγωγική οικονομία.
Επιπλέον, το 85% των Ελληνικών επιχειρήσεων είναι στο κόκκινο λόγω ύφεσης, με άθλιους δείκτες και τραπεζική εικόνα, ως φυσικό παρεπόμενο της ίδιας της κρίσης. Οι όροι πιθανού μελλοντικού δανεισμού με τέτοιους δείκτες θα τις καθιστούσαν εκ προοιμίου μη-βιώσιμες, δίνοντάς τους απλώς μια αναστολή θανάτου. Εκείνες οι ελάχιστες επιχειρήσεις που θα μπορούν τότε να δανειστούν, με εμπράγματες εξασφαλίσεις και επιτόκια υπερδεκαπλάσια από εκείνα των ανταγωνιστών τους στις οικονομίες του Ευρωπαϊκού βορά, τί μέλλον θα μπορούσαν να έχουν; Αν μπορούν να επιβιώσουν θα το κάνουν χωρίς δανεισμό, και άρα ελλείψει επενδύσεων, ή με μετανάστευση όπως ήδη ξεκίνησαν να κάνουν μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις.
Η ανάπτυξη που ευαγγελίζεται το πολιτικό προσωπικό θα αργήσει πολύ. Η Citi λέγει ότι η ανάπτυξη στην Ελλάδα, αναβάλλεται μέχρι το 2016 (αν δεν αναβληθεί ξανά)! Αυτό σημαίνει άλλα τρία τουλάχιστον χρόνια μαύρης ύφεσης στα ήδη έξι, δηλαδή συνέχισης της κατρακύλας της οικονομίας, με την ανεργία ήδη στα 2.000.000 περίπου, ή σχεδόν το 30% του εργατικού δυναμικού της χώρας παροπλισμένο. Είναι απίθανο ως τότε να έχουν επιζήσει Ελληνικές επιχειρήσεις, πλην όσων είναι μονοπωλιακές και σχετίζονται με την απόλυτη επιβίωση. Με τις παρούσες προοπτικές, η έλευση της δραχμής είναι σχεδόν νομοτελειακή.
Το ΣΝ μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την ανακεφαλαιοποίηση νομικών προσώπων (αγροτικών, μεταποιητικών, τεχνικών, ξενοδοχειακών και άλλων επιχειρήσεων) και να βοηθήσει να βγει ο βραχνάς από τον λαιμό των επιχειρήσεων αυτών.
Αν πρόκειται να υπάρξει ανάπτυξη στον ορατό χρονικό ορίζοντα, αυτή θα έρθει μόνο με συμπληρωματικά εργαλεία στα ήδη υπάρχοντα. Τα υπάρχοντα είναι ανεπαρκή για να την στηρίξουν. Χωρίς νέες δραστικές παρεμβάσεις νομισματικού τύπου, όπως αυτή που περιγράφουμε, η αποτυχία είναι εξασφαλισμένη.
Η επιβίωση αυτών των επιχειρήσεων μπορεί να υποστηριχθεί με την Αύξηση του Μετοχικού Κεφαλαίου (ΑΜΚ) τους, τόσου που να καλύπτει οφειλές σε τράπεζες και ταμεία και η οποία θα κατευθυνθεί άμεσα σε αυτά, μετά από την υποβολή ενός αναπτυξιακού Business Plan. Κύριο στοιχείο προτεραιότητας της διάσωσης θα πρέπει να είναι όχι μόνο η διατήρηση, αλλά και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και με την πιθανή προϋπόθεση επιχειρηματικών συγχωνεύσεων για την άμεση δημιουργία μεγαλύτερων, βιώσιμων μονάδων με οικονομίες κλίμακας!
Έτσι θα διασωθούν, έμμεσα και οι τράπεζες και τα ταμεία και θα αποφύγουμε μια γενική κατάρρευση.
Οι σημερινές προτάσεις των τραπεζών για ρυθμίσεις δανείων με νέους τόκους από 10,5 ως 11,75% είναι εξωπραγματικές και οδηγούν σε βέβαιο αφανισμό την ιδιωτική οικονομία
Η ΑΜΚ θα γίνει με την εκχώρηση πλειοψηφικού πακέτου προνομιούχων μετοχών μετά ψήφου, υπέρ εταιρειών ειδικού σκοπού (για ομάδες ομοειδών εταιρειών, πχ ξενοδοχειακών, αγροτικών, κτηνοτροφικών και άλλων) που θα διακρατεί τις μετοχές για ένα εύλογο διάστημα 6-10 ετών, ελέγχοντας τα οικονομικά και επιβλέποντας την υλοποίηση του Business Plan.
Η επιβλεψη της διαχείρισης αυτών των εταιρειών (funds) θα ανατεθεί στις τράπεζες, μέσα στο πλαίσιο της συνολικής ρύθμισης, χωρίς να απαιτηθεί καμία νέα πρόσληψη! Είναι απραίτητη η πλήρης αποφυγή του αποτυχημένου μοντέλου των παλαιών προβληματικών επιχειρήσεων με τα δεκάδες κομματικά στελέχη.
Εάν δεν πραγματοποιούνται τα προβλεπόμενα από το Business Plan, οι μετοχές (το πλειοψηφικό πακέτο) θα πωλούνται σε άλλα παρεμφερή επιτυχημένα σχήματα εταιρειών με σκοπό την δημιουργία ακόμη μεγαλύτερων, ανταγωνιστικά πιο βιώσιμων επιχειρήσεων, επιτυγχάνοντας νέες, προφανείς, οικονομίες κλίμακας και αλλαγή του management των επιχειρήσεων αυτών.
Η ανάκαμψη της οικονομίας θα είναι ραγδαία, θα σωθούν π.χ. τα ξενοδοχεία μας που αποτελούν τον κορμό της οικονομίας μας, και κινδυνεύουν σήμερα να ξεπουληθούν σε vulture funds (κοράκια) στο βωμό της ανύπαρκτης "ανάπτυξης" και θα δοθεί η δυνατότητα σε χιλιάδες μικροεπιχειρηματίες και βιοτέχνες, που αποτελούν τον κορμό της οικονομίας να ασχοληθούν παραγωγικά με την ανάπτυξη και την δημιουργία θέσεων εργασίας συνεργαζόμενοι, αντί να τρέχουν πελαγωμένοι από ταμείο σε ταμείο και από τράπεζα σε τράπεζα.
Με την κυκλοφορία του συμπληρωματικού νομίσματος (ΣΝ) με την μορφή χαμηλότοκου ομολόγου, δεν θα υπάρχουν αρνητικές επιπτώσεις.
Είναι προφανές ότι τα spreads, όλων των ελλειμματικών κρατών, θα ελαχιστοποιηθούν, λόγω αυτής της εκτονωτικής βαλβίδας στις χρηματοδοτικές πιέσεις των κρατικών προϋπολογισμών, με ταυτόχρονη αποφυγή της υπερφορολόγησης.
Η έμμεση, προσωρινή δημιουργία παράλληλου συμπληρωματικού νομίσματος, ίσου όμως σε αξία με το ευρώ και με παρόμοια ονομασία π.χ. spaineuro, italeuro και άλλα, δεν θα αποξενώσει τους πολίτες από τη χρήση του κοινού νομίσματος, ενώ θα εξομαλύνει την αρχικά ατελή δημιουργία της ευρωζώνης και θα δοθεί στα κράτη αυτό που είναι πραγματικά επιτακτικό, δηλαδή χρόνος προσαρμογής!
Εάν κάποιοι κανονισμοί κάνουν δύσκολη την εφαρμογή του σχεδίου, είναι εύκολο να προσαρμοσθούν και να αλλάξουν οι κανονισμοί, αντί να αυτοκτονούν άνθρωποι και να καθυστερεί η ανάκαμψη και να αυξάνει εφιαλτικά η ανεργία σε όλη την Ευρώπη.
Η κρίση στην Κύπρο, μας έδειξε ότι όλα γίνονται, ακόμα και αυτά που τα θεωρούσαμε αδιανόητα.
Είναι υποχρέωση για τους πολιτικούς απέναντι στους Λαούς που εκπροσωπούν να βγάλουν γρήγορα την Ελλάδα και τον υπόλοιπο Νότο από το σπιράλ του θανάτου και να δώσουν λύσεις που χωρίς ρευστότητα είναι ανέφικτες. Αυτό αντί να συμμετέχουν στην διαπάλη ανάμεσα στις ελίτ διαφόρων περιοχών της Ευρώπης, όπου στη μάχη των βουβαλιών, τα βατράχια τσαλαπατιούνται. Η απόφαση είναι στα χέρια τους, αν θα μείνουν στην ιστορία ως αναφορές ανεπάρκειας, ή επωνύμως ως δυνάμεις εξέλιξης και προόδου.
Καλό είναι να ακούσουν τους φόβους του Γιουνκέρ, που λέει ότι ίσως ακόμα και η ειρήνη κινδυνεύει στην Ευρώπη με τις καταστροφικές για τον ανθρώπινο παράγοντα δρομολογήσεις που στηρίζουν. Οι Λαοί βρίσκουν τον τρόπο και πάντα εκδικούνται. Η ανέλιξη των φωνών των άκρων είναι προάγγελος των επερχόμενων εξελίξεων, με τη ρότα που σήμερα έχει πάρει η Ευρώπη.
Οι ευρωπαϊκοί Λαοί απαιτούν η Ευρώπη να ξαναγίνει παγκόσμιος πρωτοπόρος ευημερίας, ανάπτυξης και κοινωνικών κατακτήσεων. Χωρίς ψευδείς διαχωρισμούς, βορείων-νοτίων, εργατικών και τεμπέληδων, ικανών και ανίκανων.
Η οικονομία υπάρχει για τους ανθρώπους και όχι οι άνθρωποι για την οικονομία. Ο Πρωταγόρας είπε πριν 2,5 χιλιάδες χρόνια “μέτρον πάντων χρημάτων άνθρωπος”. Όχι το ανάποδο.
Οφείλουν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί να ενδιαφερθούν ξανά για τους Λαούς της Ευρώπης και να δώσουν λύσεις!
Ακούει κανείς;
alexanderkantzis@gmail.com
1Για την παραπάνω πρόταση, οιΔημιουργικοί Πολίτες έχουν εκπονήσει λεπτομερή μελέτη.
Πηγή:www.capital.gr
